AL-QAMAR

Przybliżyła się Godzina i rozerwał się księżyc.

Lecz ilekroć ujrzą oni znak, odwracają się i mówią: "To ustawiczne czary!"

Zadali oni kłam i poszli za swoimi namiętnościami. Lecz każda rzecz jest ustanowiona.

Dotarły już do nich, z pewnością, takie opowieści, w których jest odstraszenie,

Mądrość dalekosiężna; jednak na nic się zdają ostrzeżenia.

Przeto odwróć się od nich w Dniu, kiedy wezwie wzywający do rzeczy strasznej.

Oni wyjdą z grobów z opuszczonymi spojrzeniami. Będą podobni do szarańczy rozsypanej,

śpieszący z wyciągniętymi szyjami ku wzywającemu. Niewierni będą mówili: "To jest trudny dzień!"

Niegdyś lud Noego zadał temu kłam i za kłamcę uznali oni Naszego sługę. Powiedzieli: "Opętany!'~ - i on został odepchnięty.

I zawołał on do swego Pana: "Oto jestem zwyciężony! Dopomóż mi więc!"

Otworzyliśmy więc bramy nieba z wodą lejącą się jak potok.

I uczyniliśmy, iż ziemia trysnęła źródłami, tak iż spotkały się wody według powziętego rozkazu.

I ponieśliśmy go na tym, co zostało zrobione z desek i włókien palmy.

I płynęła ona przed Naszymi oczami, jako zapłata dla tego, który został odrzucony.

I pozostawiliśmy ją jako znak. Lecz czy znajdzie się ktoś, kto będzie pamiętał?

Jakaż była Moja kara i Moje ostrzeżenia!

I uczyniliśmy łatwym Koran dla przypomnienia, lecz czy znajdzie się ktoś, kto będzie pamiętał?

Za kłamstwo uznał to lud Ad. I jaka była wtedy Moja kara i Moje ostrzeżenia?!

Oto wysłaliśmy przeciw nim ryczący wicher w tym dniu nieszczęścia nieustannego.

Wyrywał on ludzi, jak gdyby byli pniami palm wyrwanych.