اَللَّهُمَّ مَا أَمْسَى بِي مِنْ نِعْمَةٍ أَوْ بِأَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ فَمِنْكَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ، فَلَكَ الْحَمْدُ وَلَكَ الشُّكْرُ

อัลลอฮุมมะ มา อัมซา บี มิน นิอ์มะติน อัว บิอะฮะดิน มิน คอลกิกะ ฟะมินกะ วะฮ์ดะกะ ลา ชะรีกะ ลักะ ฟะละกัล ฮัมดุ วะ ละกัชชุกร์

โอ้อัลลอฮ์ ความโปรดปรานใดที่ข้าพเจ้าได้รับในยามเย็นนี้ หรือที่สิ่งใดในการสร้างของพระองค์ได้รับ ล้วนมาจากพระองค์แต่ผู้เดียว ไม่มีหุ้นส่วนใดสำหรับพระองค์ ดังนั้นการสรรเสริญทั้งมวลเป็นของพระองค์ และการขอบคุณทั้งปวงเป็นสำหรับพระองค์ ผู้ใดที่อ่านในตอนเช้า ถือว่าได้ปฏิบัติหน้าที่ขอบคุณอัลลอฮ์สำหรับวันนั้นครบถ้วนแล้ว และผู้ใดที่กล่าวในตอนเย็น ถือว่าได้ปฏิบัติหน้าที่สำหรับคืนนั้นครบถ้วนแล้ว

Reference: หะสัน (อิบนุ ฮะญัร). นะตาอิญุล อัฟการ์: 2/380