آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ ۚ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّـهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ ۚ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ ﴿٢٨٥﴾ لَا يُكَلِّفُ اللَّـهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ ۖ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۚ أَنْتَ مَوْلَانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ﴿٢٨٦﴾

(۲۸۵) آمن الرسول بما انزل الیه من ربه و المؤمنون، کل آمن بالله و ملائکته و کتبه و رسله، لا نفرق بین احد من رسله، و قالوا سمعنا و اطعنا غفرانک ربنا و الیک المصیر. (۲۸۶) لا یکلف الله نفسا الا وسعها، لها ما کسبت و علیها ما اکتسبت، ربنا لا تؤاخذنا ان نسینا او اخطانا، ربنا و لا تحمل علینا اصرا کما حملته علی الذین من قبلنا، ربنا و لا تحملنا ما لا طاقة لنا به، و اعف عنا، و اغفر لنا و ارحمنا، انت مولانا فانصرنا علی القوم الکافرین

(۲۸۵) پیامبر به آنچه از سوی پروردگارش بر او نازل شده ایمان آورده است، و مؤمنان [نیز]؛ همگی به الله و فرشتگان او و کتاب‌های او و پیامبرانش ایمان آورده‌اند، [و می‌گویند:] «میان هیچ یک از پیامبران او تفاوت نمی‌گذاریم.» و گفتند: «شنیدیم و اطاعت کردیم. پروردگارا، آمرزش تو را [خواهیم]، و بازگشت به سوی توست. (۲۸۶) الله هیچ کس را جز به اندازه توانش تکلیف نمی‌کند. آنچه [نیکی] به دست آورده به سود او، و آنچه [بدی] کسب کرده به زیان اوست. «پروردگارا، اگر فراموش کردیم یا خطا کردیم، ما را مؤاخذه مکن. پروردگارا، و بار سنگینی بر دوش ما مگذار چنانکه بر کسانی که پیش از ما بودند گذاشتی. پروردگارا، و آنچه را تاب و توان آن را نداریم بر ما تحمیل مکن. و ما را ببخش؛ و ما را بیامرز؛ و به ما رحم کن. تو مولای مایی، پس ما را بر گروه کافران پیروز گردان. (سوره بقره ۲: ۲۸۵-۲۸۶) هر کس دو آیه آخر سوره بقره را در شب بخواند، آن دو آیه برای او کافی خواهد بود.

Reference: البخاری، فتح الباری ۹/۹۴، مسلم ۱/۵۵۴، شماره ۸۰۷