آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ ۚ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّـهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ ۚ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ ﴿٢٨٥﴾ لَا يُكَلِّفُ اللَّـهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ ۖ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۚ أَنْتَ مَوْلَانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ﴿٢٨٦﴾

(285) Aamanar-Rasoolu bimaa 'unzila ilayhi mir-Rabbihi wal mu'minoon, kullun 'aamana billaahi wa malaa'ikatihi wa Kutubihi wa Rusulih, laa nufarriqu bayna 'ahadim-mir-Rusulih, wa qaaloo sami'naa wa 'ata'naa ghufraanaka Rabbanaa wa 'ilaykal-maseer. (286) Laa yukallifullaahu nafsan 'illaa wus'ahaa, lahaa maa kasabat wa 'alayhaa mak-tasabat, Rabbanaa laa tu'aakhidhnaa 'in naseenaa 'aw 'akhta'naa, Rabbanaa wa laa ta'hmil 'alaynaa 'isran kamaa hamaltahu 'alal-ladheena min qablinaa, Rabbanaa wa laa tu'hammilnaa maa laa taaqata lanaa bihi, wa'fu 'annaa, waghfir lanaa war'hamnaa, 'Anta Mawlaanaa fansurnaa 'alal-qawmil-kaafireen

(285) தூதர் தன் இறைவனிடமிருந்து தனக்கு அருளப்பட்டதை நம்பிக்கை வைத்தார், நம்பிக்கையாளர்களும் அப்படியே. அவர்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய மலக்குகளையும் அவனுடைய வேதங்களையும் அவனுடைய தூதர்களையும் நம்பிக்கை வைத்தனர், 'அவனுடைய தூதர்களில் எவரையும் நாங்கள் வேறுபடுத்துவதில்லை' என்று சொல்கிறார்கள். மேலும் 'கேட்டோம் கீழ்ப்படிந்தோம். எங்கள் இறைவா! உன்னுடைய மன்னிப்பை தேடுகிறோம், உன்னிடமே திரும்புவோம்' என்று சொல்கிறார்கள். (286) அல்லாஹ் எந்த ஒரு ஆன்மாவையும் அதன் சக்திக்கு மேல் சுமத்துவதில்லை. அது சம்பாதித்தது அதற்கே உரியது, அது செய்தது அதற்கே சுமை. 'எங்கள் இறைவா! நாங்கள் மறந்தால் அல்லது தவறினால் எங்களை தண்டிக்காதேயாக. எங்கள் இறைவா! எங்களுக்கு முன்பு இருந்தோரிடம் ஏற்றது போல் எங்களிடம் சுமை ஏற்றாதேயாக. எங்கள் இறைவா! எங்களால் தாங்க முடியாத சுமையை ஏற்றாதேயாக. எங்களை மன்னிப்பாயாக, எங்களை மன்னித்தருள்வாயாக, எங்களிடம் கருணை காட்டுவாயாக. நீயே எங்கள் பாதுகாவலன், நிராகரிக்கும் கூட்டத்திற்கு எதிராக எங்களுக்கு உதவுவாயாக.' (ஸூரா பகரா 2: 285-286) யார் ஸூரா அல்-பகராவின் கடைசி இரண்டு ஆயத்துகளை இரவில் ஓதுகிறாரோ, அந்த இரண்டு ஆயத்துகள் அவருக்கு போதுமானது.

Reference: புகாரி, ஃபத்ஹுல் பாரி 9/94, முஸ்லிம் 1/554, எண் 807