آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ ۚ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّـهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ ۚ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ ﴿٢٨٥﴾ لَا يُكَلِّفُ اللَّـهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ ۖ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۚ أَنْتَ مَوْلَانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ﴿٢٨٦﴾

(285) Âmener-Resûlü bimâ ünzile ileyhi mir-Rabbihî vel-mü'minûn, küllün âmene billâhi ve melâiketihî ve kütübihî ve Rusülih, lâ nüferrikü beyne ehadin mir-Rusülih, ve kâlû semi'nâ ve eta'nâ ğufrâneke Rabbenâ ve ileyke'l-masîr. (286) Lâ yükellifulllâhü nefsen illâ vüs'ahâ, lehâ mâ kesebet ve aleyhâ mektesebat, Rabbenâ lâ tü'âhiznâ in-nesînâ ev ahta'nâ, Rabbenâ ve lâ tahmil aleynâ isran kemâ hameltehû alellezîne min kablinâ, Rabbenâ ve lâ tühammilenâ mâ lâ tâkate lenâ bih, va'fü annâ, vağfirlena verhamnâ, Ente Mevlânâ fensurnâ alel-kavmil-kâfirîn

(285) Peygamber, Rabbi tarafından kendisine indirilene iman etti, müminler de iman etti. Her biri; Allah'a, meleklerine, kitaplarına ve peygamberlerine iman etti. «O'nun peygamberleri arasında hiçbir ayrım yapmayız» dediler. «İşittik ve itaat ettik. Bağışlamanı dileriz Rabbimiz, dönüş yalnızca Sanadır» dediler. (286) Allah her şahsı yalnızca gücü yettiği kadarıyla yükümlü kılar. Kazandığı iyilik kendi yararına, işlediği kötülük de kendi zararınadır. «Rabbimiz! Unuttuğumuz ya da yanıldığımız şeyler sebebiyle bizi sorumlu tutma. Rabbimiz! Bizden öncekilere yüklediğin gibi bize de ağır yük yükleme. Rabbimiz! Güç yetiremeyeceğimiz şeyleri bize taşıtma. Bizi affet, bizi bağışla, bize acı. Sen bizim Mevlâmızsın. Kâfirler topluluğuna karşı bize yardım et.» (Bakara Suresi 2: 285-286) Gece Bakara Suresi'nin son iki ayetini okuyan kişiye bu iki ayet yeter.

Reference: Buhârî, Fethü'l-Bârî 9/94, Müslim 1/554, no. 807