روایت شده توسط عبدالله ابن عمر (رض): هنگامی که پیامبر خدا (ص) به رختخوابش می‌رفت، می‌فرمود:

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى كَفَانِى وَآوَانِى وَأَطْعَمَنِى وَسَقَانِى وَالَّذِى مَنَّ عَلَىَّ فَأَفْضَلَ وَالَّذِى أَعْطَانِى فَأَجْزَلَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ، اَللَّهُمَّ رَبَّ كُلِّ شَىْءٍ وَمَلِيْكَهُ وَإِلَهَ كُلِّ شَىْءٍ أَعُوْذُ بِكَ مِنَ النَّارِ

الحمد لله الذی کفانی و آوانی و اطعمنی و سقانی و الذی من علی فافضل و الذی اعطانی فاجزل، الحمد لله علی کل حال، اللهم رب کل شیء و ملیکه و اله کل شیء اعوذ بک من النار

ستایش برای الله که مرا کفایت کرد، و پناهم داد، و مرا غذا داد و نوشاند، و کسی که بر من منت نهاد و نیکی بسیار کرد، و کسی که به من عطا کرد و بخشش بسیار نمود. ستایش برای الله در هر حال. ای الله! پروردگار و پادشاه همه چیز، معبود همه چیز، من به تو پناه می‌برم از آتش جهنم.

Reference: صحیح (آلبانی). ابو داود: ۵۰۵۸