Abdullah bin Umar ya ruwaito (RA): Idan Manzon Allah (ﷺ) ya je gadonsa, yakan ce:

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى كَفَانِى وَآوَانِى وَأَطْعَمَنِى وَسَقَانِى وَالَّذِى مَنَّ عَلَىَّ فَأَفْضَلَ وَالَّذِى أَعْطَانِى فَأَجْزَلَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ، اَللَّهُمَّ رَبَّ كُلِّ شَىْءٍ وَمَلِيْكَهُ وَإِلَهَ كُلِّ شَىْءٍ أَعُوْذُ بِكَ مِنَ النَّارِ

Alhamdu lillaahil-ladhi kafaani wa aa'wani wa at'amani wa saqaani wal-ladhi manna alayya fa-afdala wal-ladhi a'taani fa-ajzala alhamdu-lillaahi alaa kulli hal, Allaahumma rabba kulli shayin wa malikahu wa ilaaha kulli shayin A‛oodhu bika minan naar

Yabo ya tabbata ga Allah Wanda Ya ba ni isasshen abu, Ya kiyaye ni, Ya ba ni abinci da abin sha, Ya yi mini alheri mai yawa, kuma Ya ba ni kyauta mai yawa. Yabo ya tabbata ga Allah a kowane hali. Ya Allah! Ubangiji da Sarkin komai, abin bautawar komai, ina neman tsari da Kai daga wuta.

Reference: Sahih (Albani). Abu Dawud: 5058