Abdullah b. Ömer (ra) şöyle rivayet etmiştir: Allah'ın Resulü (ﷺ) yatağına gittiğinde şöyle derdi:

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى كَفَانِى وَآوَانِى وَأَطْعَمَنِى وَسَقَانِى وَالَّذِى مَنَّ عَلَىَّ فَأَفْضَلَ وَالَّذِى أَعْطَانِى فَأَجْزَلَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ، اَللَّهُمَّ رَبَّ كُلِّ شَىْءٍ وَمَلِيْكَهُ وَإِلَهَ كُلِّ شَىْءٍ أَعُوْذُ بِكَ مِنَ النَّارِ

Elhamdü lillâhillezî kefânî ve âvânî ve et'amenî ve sekânî vellezî menne aleyye fe-efdele vellezî a'tânî fe-eczelel hamdü lillâhi alâ külli hâl, Allâhümme rabbe külli şey'in ve melikeh ve ilâhe külli şey'in eûzü bike mine'n-nâr

Bana yeterliliği veren, beni barındıran, beni yediren ve içiren, üzerime lutfedip en güzel lütufta bulunan ve bana en bol ikramda bulunan Allah'a hamd olsun. Her halimde Allah'a hamd olsun. Allah'ım! Her şeyin Rabbi, her şeyin sahibi, her şeyin ilahı! Sana cehennemden sığınıyorum.

Reference: Sahîh (Elbânî). Ebû Dâvûd: 5058