اَللَّهُمَّ إِنَّكَ خَلَقْتَ نَفْسِي وَأَنْتَ تَوَفَّاهَا، لَكَ مَمَاتُهَا وَمَحْيَاهَا، إِنْ أَحْيَيْتَهَا فَاحْفَظْهَا، وَإِنْ أَمَتَّهَا فَاغْفِرْ لَهَا، اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَافِيَةَ

اللهم انک خلقت نفسی و انت توفاها، لک مماتها و محیاها، ان احییتها فاحفظها، و ان امتها فاغفر لها. اللهم انی اسالک العافیة

ای الله، همانا تو جان مرا آفریدی و تو آن را می‌گیری، مرگ و زندگی آن برای توست. اگر جانم را زنده نگه‌داشتی پس حفظش کن، و اگر جانش را گرفتی پس آن را ببخش. ای الله، من از تو سلامتی می‌خواهم.

Reference: مسلم: ۲۷۱۲