اَللَّهُمَّ إِنَّكَ خَلَقْتَ نَفْسِي وَأَنْتَ تَوَفَّاهَا، لَكَ مَمَاتُهَا وَمَحْيَاهَا، إِنْ أَحْيَيْتَهَا فَاحْفَظْهَا، وَإِنْ أَمَتَّهَا فَاغْفِرْ لَهَا، اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَافِيَةَ

ئەڵڵاهوومە ئیننەکە خەلەقتە نەفسی وە ئەنتە تەوەففاها، لەکە مەماتو‌ها وە مەحیاها، ئین ئەحیەیتەها فَاحفەظها، وە ئین ئەمەتتەها فەغفیر لەها. ئەڵڵاهوومە ئیننی ئەسئەلوکەل عافیە.

خوایە، بەڕاستی تۆ نەمفسی منت دروست کردووە و هەر تۆش دەیمرێنیت، مردن و ژیانی هەر بۆ تۆیە. ئەگەر ژیاندت ئەوا بیپارێزە، و ئەگەر مراندت ئەوا لێی خۆش ببە. خوایە، من داوای لەشساغیت لێ دەکەم.

Reference: موسلیم: ٢٧١٢