اَللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ السَّبْعِ وَرَبَّ الْأَرْضِ، وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، رَبَّنَا وَرَبَّ كُلِّ شَيْءٍ، فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى، وَمُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ، وَالْفُرْقَانِ، أَعُوْذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَيْءٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ، اَللَّهُمَّ أَنْتَ الْأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْآخِرُ فَلَيسَ بَعْدَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْءٌ، اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَأَغْنِنَا مِنَ الْفَقْرِ

اللهم رب السموات السبع و رب الارض، و رب العرش العظیم، ربنا و رب کل شیء، فالق الحب و النوی، و منزل التوراة و الانجیل، و الفرقان، اعوذ بک من شر کل شیء انت آخذ بناصیته. اللهم انت الاول فلیس قبلک شیء، و انت الآخر فلیس بعدک شیء، و انت الظاهر فلیس فوقک شیء، و انت الباطن فلیس دونک شیء، اقض عنا الدین و اغننا من الفقر

ای الله، پروردگار آسمان‌های هفتگانه و پروردگار زمین، و پروردگار عرش عظیم، پروردگار ما و پروردگار همه چیز، شکافنده دانه و هسته خرما، نازل کننده تورات، انجیل و فرقان، من به تو پناه می‌برم از شر هر چیزی که تو موی پیشانی‌اش را می‌گیری. ای الله، تو اول هستی پس هیچ چیز قبل از تو نیست و تو آخر هستی پس هیچ چیز بعد از تو نیست. تو الظاهر هستی پس هیچ چیز بالای تو نیست و تو الباطن هستی پس هیچ چیز نزدیک‌تر از تو نیست. قرض ما را برای ما تسویه کن و ما را از فقر نجات بده. ابوهریره (رض) گزارش داد که پیامبر خدا (ص) عادت داشت به ما دستور دهد که وقتی به رختخوابمان می‌رویم، باید کلمات (ذکر شده در بالا) را بگوییم. در روایتی دیگر، او گفت که وقتی فاطمه (س) از او خدمتکاری خواست، سپس او این دعا را آموخت.

Reference: مسلم: ۲۷۱۳، صحیح (آلبانی). ترمذی: ۳۴۸۱