اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَطْعَمَنَا وَسَقَانَا وَكَفَانَا وَآوَانَا، فَكَمْ مِمَّنْ لَا كَافِيَ لَهُ وَلَا مُؤْوِيَ

الحمد لله الذی اطعمنا و سقانا، و کفانا، و آوانا، فکم ممن لا کافی له و لا مؤوی

تمام ستایش برای الله است، کسی که ما را غذا داد و نوشاند، و ما را کفایت کرد و پناه داد، چه بسیار کسانی که هیچ کس آن‌ها را کفایت نمی‌کند و پناهی ندارند. انس (رض) گفت، رسول الله (ص) عادت داشت این دعا را هنگامی که در رختخواب دراز می‌کشید بگوید.

Reference: مسلم ۴/۲۰۸۵ شماره ۲۷۱۵