أَعُوْذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ الَّتِي لَا يُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَلَا فَاجِرٌ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ، وبَرَأَ وَذَرَأَ، وَمِنْ شَرِّ مَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ، وَمِنْ شَرِّ مَا يَعْرُجُ فِيهَا، وَمِنْ شَرِّ مَا ذَرَأَ فِي الْأَرْضِ، وَمِنْ شَرِّ مَا يَخْرُجُ مِنْهَا، وَمِنْ شَرِّ فِتَنِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، وَمِنْ شَرِّ كُلِّ طَارِقٍ إِلَّا طَارِقًا يَطْرُقُ بِخَيْرٍ يَا رَحْمَنُ

اعوذ بکلمات الله التامات التی لا یجاوزهن بر و لا فاجر، من شر ما خلق و برا و ذرا، و من شر ما ینزل من السماء و من شر ما یعرج فیها، و من شر ما ذرا فی الارض، و من شر ما یخرج منها، و من شر فتن اللیل و النهار، و من شر کل طارق الا طارقا یطرق بخیر یا رحمن

من پناه می‌برم به کلمات کامل الله، که هیچ نیکوکار یا گناهکاری نمی‌تواند بر آن‌ها غلبه کند، از شر آنچه آفرید و خلق کرد و پراکند، از شر آنچه از آسمان فرود می‌آید، از شر آنچه به آسمان بالا می‌رود. از شر هر چه در زمین پراکنده است، از شر هر چه از زمین خارج می‌شود، از شر فتنه شب و روز، و از شر تمام وارد شدگان (در شب)، مگر کسی که با خیر می‌آید، ای مهربان. عبدالرحمن بن خنبش (رض) گفت، «یک شب جن شیطان جلو آمد تا به پیامبر (ص) در صحرا با آتش حمله کند. سپس جبرئیل (ع) آمد و این دعا را به او آموخت. به محض اینکه دعا خوانده شد، آتش شیاطین خاموش شد و آن‌ها فرار کردند.»

Reference: صحیح (ارناؤوط). احمد: ۱۵۴۹۹