بیدار شدن و انجام وضو و خواندن ده آیه آخر سوره آل‌عمران:

إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِّأُولِي الْأَلْبَابِ ﴿١٩٠﴾ الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَٰذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ﴿١٩١﴾ رَبَّنَا إِنَّكَ مَن تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ ۖ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ ﴿١٩٢﴾ رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا ۚ رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ ﴿١٩٣﴾ رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ ﴿١٩٤﴾ فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ ۖ بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ ۖ فَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَأُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي وَقَاتَلُوا وَقُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ثَوَابًا مِّنْ عِندِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عِندَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ ﴿١٩٥﴾ لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلَادِ ﴿١٩٦﴾ مَتَاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۚ وَبِئْسَ الْمِهَادُ ﴿١٩٧﴾ لَٰكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا نُزُلًا مِّنْ عِندِ اللَّهِ ۗ وَمَا عِندَ اللَّهِ خَيْرٌ لِّلْأَبْرَارِ ﴿١٩٨﴾ وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَن يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۗ أُولَٰئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ ﴿١٩٩﴾ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابِطُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿٢٠٠﴾

إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لآيَاتٍ لِّأُوْلِي الألْبَابِ...

(۱۹۰) مسلماً، در آفرینش آسمان‌ها و زمین و آمد و شد شب و روز نشانه‌هایی برای صاحبان خرد است. (۱۹۱) کسانی که الله را ایستاده و نشسته و بر پهلوهایشان یاد می‌کنند و در آفرینش آسمان‌ها و زمین می‌اندیشند، [می‌گویند:] «پروردگارا، این را بیهوده نیافریدی؛ منزهی تو [از چنین کاری]؛ پس ما را از عذاب آتش حفظ کن. (۱۹۲) پروردگارا، همانا هر که را تو به آتش درآوری، یقیناً رسوایش کرده‌ای، و برای ستمکاران هیچ یاوری نیست. (۱۹۳) پروردگارا، ما شنیدیم ندا دهنده‌ای را که به ایمان فرا می‌خواند، [که می‌گفت:] 'به پروردگارتان ایمان بیاورید'، پس ایمان آوردیم. پروردگارا، پس گناهان ما را ببخش و بدی‌های ما را از ما بزدای و ما را با نیکان بمیران. (۱۹۴) پروردگارا، و آنچه را به وسیله پیامبرانت به ما وعده دادی به ما عطا کن و ما را روز رستاخیز رسوا مگردان. همانا تو در [باره] وعده خلاف نمی‌کنی.» (۱۹۵) پس پروردگارشان [دعای] آنان را اجابت کرد، «هرگز من عمل هیچ عمل‌کننده‌ای از شما را، چه مرد یا زن، تباه نخواهم کرد؛ شما از یکدیگرید. پس کسانی که هجرت کردند یا از خانه‌هایشان رانده شدند یا در راه من آزار دیدند یا جنگیدند یا کشته شدند - قطعاً بدی‌هایشان را از آنان می‌زدایم، و قطعاً آنان را به باغ‌هایی که نهرها از زیرش جاری است وارد می‌کنم به عنوان پاداشی از جانب الله، و الله است که پاداش نیکو نزد اوست.» (۱۹۶) مبادا رفت و آمد [آزادانه] کافران در شهرها تو را بفریبد. (۱۹۷) [این] برخورداری اندکی است؛ سپس [نهایت] پناهگاهشان جهنم است، و بد جایگاهی است. (۱۹۸) اما کسانی که از پروردگارشان ترسیدند برای آنان باغ‌هایی خواهد بود که نهرها از زیرش جاری است، جاودانه در آن می‌مانند، به عنوان پذیرایی از جانب الله. و آنچه نزد الله است برای نیکان بهتر است. (۱۹۹) و همانا، از اهل کتاب کسانی هستند که به الله و آنچه بر شما نازل شده و آنچه بر خودشان نازل شده ایمان دارند، [در حالی که] برای الله فروتن هستند. آیات الله را به بهای اندک نمی‌فروشند. آنان پاداششان نزد پروردگارشان است. همانا، الله در حسابرسی سریع است. (۲۰۰) ای کسانی که ایمان آورده‌اید، صبر کنید و مقاومت ورزید و مرزها را نگهبانی کنید و از الله بترسید باشد که رستگار شوید. (سوره آل‌عمران ۳: ۱۹۰-۲۰۰) سپس پیامبر (ص) ایستاد و دو رکعت نماز خواند؛ در آن نماز قیام، رکوع و سجود را طولانی کرد. بعد از پایان نماز به خواب رفت ....

Reference: البخاری، مراجعه کنید به عسقلانی، فتح الباری ۸/۲۳۷ شماره ۴۵۶۹؛ مسلم ۱/۵۳۰ شماره ۲۵۶