اَللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ كَسَوْتَنِيْهِ أَسْأَلُكَ خَيْرَهُ وَخَيْرَ مَا صُنِعَ لَهُ وَأَعُوْذُ بِكَ مِنْ شَرِّهِ وَشَرِّ مَا صُنِعَ لَهُ

Allahummə ləkəl-həmd əntə kəsəvtənih, əs'əlukə min xeyrihi və xeyri ma suniə ləh, və əuzu bikə min şərrihi və şərri ma suniə ləh

Allahım! Həmd Sənə məxsusdur, onu mənə Sən geyindirdin. Səndən onun xeyrini və nə üçün hazırlanıbsa, onun da xeyrini diləyirəm. Onun şərindən və nə üçün hazırlanıbsa, onun da şərindən Sənə sığınıram.

Reference: Səhih (Albani). Tirmizi: 1767