Umm Sələmə (r.a) rəvayət edir ki, Peyğəmbər (s.a.s) evindən çıxarkən belə deyərdi:

بِسْمِ اللَّهِ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ اَللَّـهُمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ نَزِلَّ أَوْ نَضِلَّ أَوْ نَظْلِمَ أَوْ نُظْلَمَ أَوْ نَجْهَلَ أَوْ يُجْهَلَ عَلَيْنَا

Bismillah, təvəkkəltu ələllah, Allahummə inna nəuzu bikə min ən nəzillə əv nədillə, əv nəzlimə əv nuzləmə, əv nəchələ əv yuchələ əleyna

Allahın adı ilə! Allaha təvəkkül etdim. Allahım! Ayağımızın sürüşməsindən (doğru yoldan çıxmaqdan) və ya azdırılmaqdan, zülm etməkdən və ya zülmə məruz qalmaqdan, cahillik etməkdən və ya bizə qarşı cahillik edilməsindən Sənə sığınırıq.

Reference: Səhih (Albani). Tirmizi: 3427