Ümmü Seleme (ra) şöyle rivayet etmiştir: Peygamber (ﷺ) evinden çıktığında şöyle derdi:

بِسْمِ اللَّهِ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ اَللَّـهُمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ نَزِلَّ أَوْ نَضِلَّ أَوْ نَظْلِمَ أَوْ نُظْلَمَ أَوْ نَجْهَلَ أَوْ يُجْهَلَ عَلَيْنَا

Bismillâhi, tevekkeltü alAllâhi. Allâhümme, innâ neûzü bike min en nezille ev nadılle, ev nazlime ev nuzlame, ev naćhele ev yuchelee aleynâ

Allah'ın adıyla, Allah'a tevekkül ettim. Allah'ım! İstemeden kayıp yaşamaktan veya sapıtmaktan, zulüm etmekten veya zulme uğramaktan, cahilce davranmaktan veya cahilce muameleye maruz kalmaktan Sana sığınırız. Mü'min, gündüz veya gece dışarı çıktığında bu ezkarı kalbiyle okumalıdır.

Reference: Sahîh (Elbânî). Tirmizî: 3427