Umm Sələmə (r.a) dedi: “Rəsulullah (s.a.s) evimdən hər çıxdığında gözlərini göyə qaldırar və deyərdi:

اَللَّـهُمَّ إِنِّي أَعُوْذُ بِكَ أَنْ أَضِلَّ، أَوْ أُضَلَّ، أَوْ أَزِلَّ، أَوْ أُزَلَّ، أَوْ أَظْلِمَ، أَوْ أُظْلَمَ، أَوْ أَجْهَلَ، أَوْ يُجْهَلَ عَلَيَّ

Allahummə inni əuzu bikə ən ədillə əv u'dallə, əv əzillə əv u'zəllə, əv əzlimə əv u'zləmə, əv əchələ əv yuchələ ələyyə

Allahım! Azmaqdan və ya azdırılmaqdan, sürüşməkdən (günaha batmaqdan) və ya sürüşdürülməkdən, zülm etməkdən və ya zülmə məruz qalmaqdan, cahillik etməkdən və ya mənə qarşı cahillik edilməsindən Sənə sığınıram.”

Reference: Səhih (Albani). Əbu Davud: 5094