ام‌سلمه (رض) گفت، هرگاه رسول (ص) به بیرون خانه‌ام می‌رفت این کلمات را با نگاه به آسمان می‌خواند-

اَللَّـهُمَّ إِنِّي أَعُوْذُ بِكَ أَنْ أَضِلَّ، أَوْ أُضَلَّ، أَوْ أَزِلَّ، أَوْ أُزَلَّ، أَوْ أَظْلِمَ، أَوْ أُظْلَمَ، أَوْ أَجْهَلَ، أَوْ يُجْهَلَ عَلَيَّ

اللهم انی اعوذ بک ان اضل او اضل، او ازل او ازل، او اظلم او اظلم، او اجهل او یجهل علی

ای الله، من به تو پناه می‌برم مبادا گمراه شوم یا گمراه گردانده شوم، یا بلغزم (یعنی گناهی ناخواسته انجام دهم) یا لغزانده شوم، یا ظلم کنم یا مورد ظلم واقع شوم، یا جاهلانه رفتار کنم یا با من جاهلانه رفتار شود.

Reference: صحیح (آلبانی). ابو داود: ۵۰۹۴