ഉമ്മു സലമ (റ) പറയുന്നു, റസൂൽ (ﷺ) എൻ്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോഴെല്ലാം ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി ഈ വാക്കുകൾ വായിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു-

اَللَّـهُمَّ إِنِّي أَعُوْذُ بِكَ أَنْ أَضِلَّ، أَوْ أُضَلَّ، أَوْ أَزِلَّ، أَوْ أُزَلَّ، أَوْ أَظْلِمَ، أَوْ أُظْلَمَ، أَوْ أَجْهَلَ، أَوْ يُجْهَلَ عَلَيَّ

അല്ലാഹുമ്മ innee a‛oodhu bika an adilla aw udalla, aw azilla aw uzalla, aw azlima aw uzlama, aw adhala aw yudhala ‛alayya

അല്ലാഹുവേ, ഞാൻ വഴിതെറ്റുന്നതിൽ നിന്നോ മറ്റാരെങ്കിലും എന്നെ വഴിപിഴപ്പിക്കുന്നതിൽ നിന്നോ, എനിക്ക് കാലിടറുന്നതിൽ നിന്നോ (അതായത് അറിയാതെ പാപങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്നോ) മറ്റാരെങ്കിലും എന്നെ വീഴ്ത്തുന്നതിൽ നിന്നോ, ഞാൻ അതിക്രമം കാണിക്കുന്നതിൽ നിന്നോ മറ്റുള്ളവർ എന്നോട് അതിക്രമം കാണിക്കുന്നതിൽ നിന്നോ, ഞാൻ അവിവേകം കാണിക്കുന്നതിൽ നിന്നോ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റുള്ളവർ എന്നോട് അവിവേകം കാണിക്കുന്നതിൽ നിന്നോ ഞാൻ നിന്നോട് അഭയം തേടുന്നു.

Reference: സ്വഹീഹ് (അൽബാനി). അബൂ ദാവൂദ്: ൫൦൯൪