อุมมุ สะละมะห์ (เราะฎิยัลลอฮุ อันฮา) กล่าวว่า เมื่อใดก็ตามที่ท่านรอซูล (ﷺ) ออกไปข้างนอกบ้านของข้าพเจ้า ท่านจะมองท้องฟ้าและกล่าวถ้อยคำเหล่านี้

اَللَّـهُمَّ إِنِّي أَعُوْذُ بِكَ أَنْ أَضِلَّ، أَوْ أُضَلَّ، أَوْ أَزِلَّ، أَوْ أُزَلَّ، أَوْ أَظْلِمَ، أَوْ أُظْلَمَ، أَوْ أَجْهَلَ، أَوْ يُجْهَلَ عَلَيَّ

อัลลอฮุมมะ อินนี อะอูซุ บิกะ อัน อะฎิลละ อัว อุฎัลละ อัว อะซิลละ อัว อุซัลละ อัว อัซลิมะ อัว อุซลอมะ อัว อัจ์ฮะละ อัว ยุจ์ฮะละ อะลัยยะ

ข้าแต่อัลลอฮ์ ข้าพเจ้าขอลี้ภัยในพระองค์เพื่อมิให้ข้าพเจ้าหลงหรือถูกนำให้หลง หรือลื่นหกล้ม (กล่าวคือ กระทำบาปโดยไม่ตั้งใจ) หรือถูกทำให้สะดุดล้ม หรือกดขี่หรือถูกกดขี่ หรือประพฤติอย่างโง่เขลาหรือถูกปฏิบัติอย่างโง่เขลา

Reference: เศาะฮีหฺ (อัลบานี). อบู ดาวูด: ๕๐๙๔