หลังจากที่มุอัซซินกล่าวตะชะฮฺฮุด (คือ อัชฮะดุ อันนะ มุฮัมมะดัน...) ผู้ฟังจะกล่าวซิกร์นี้

أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبًّا وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا

อัชฮะดุ อัน ลา อิลาฮะ อิลลัลลอฮุ วะฮ์ดะฮู ลา ชะรีกะ ละฮู วะอันนะ มุฮัมมะดัน อับดุฮู วะรอซูลุฮู รอฎีตุ บิลลาฮิ รับบัน วะบิมุฮัมมะดิน รอซูลัน วะบิลอิสลามิ ดีนัน

ข้าพเจ้าขอปฏิญาณว่าไม่มีผู้ใดสมควรได้รับการเคารพสักการะนอกจากอัลลอฮ์ องค์เดียว ไม่มีภาคีใดสำหรับพระองค์ และมุฮัมมัดคือบ่าวและรอซูลของพระองค์ (ﷺ) ข้าพเจ้าพึงพอใจกับอัลลอฮ์เป็นพระเจ้า และมุฮัมมัดเป็นรอซูล และอิสลามเป็นดีน นสะอ์ด อิบนุ อบี วักกอส (เราะฎิยัลลอฮุ อันฮุ) กล่าวว่า ท่านรอซูลุลลอฮ์ (ﷺ) ตรัสว่า ผู้ใดที่ได้ยินมุอัซซินและกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ บาปทั้งหมดของเขาจะได้รับการอภัยโทษ

Reference: มุสลิม: ๓๘๖