Apabila muazzin melaungkan azan, Nabi (ﷺ) biasa keluar untuk solat sambil membaca doa ini:

اَللَّهُمَّ اجْعَلْ فِي قَلْبِيْ نُوْرًا وَّفِي لِسَانِىْ نُوْرًا وَّاجْعَلْ فِي سَمْعِىْ نُوْرًا وَّاجْعَلْ فِي بَصَرِىْ نُوْرًا وَّاجْعَلْ مِنْ خَلْفِي نُوْرًا وَّمِنْ أَمَامِيْ نُوْرًا وَّاجْعَلْ مِنْ فَوْقِىْ نُوْرًا وَّمِنْ تَحْتِىْ نُوْرًا اَللَّهُمَّ أَعْطِنِىْ نُوْرًا

Allaahumma-j‛al fee qalbee noor-an, wa fee lisaanee noor-an, waj‛al fee sam‛ee noor-an, waj‛al fee basaree noor-an, waj‛al min khalfee noor-an, wamin amaamee noor-an, waj‛al min fawqee noor-an, wa min t'ahtee noor-an, Allaahumma a‛tinee noor-an

Ya Allah, letakkanlah cahaya di dalam hatiku, dan di atas lidahku cahaya, dan di dalam pendengaranku cahaya, dan di dalam penglihatanku cahaya, dan letakkanlah di belakangku cahaya, dan di hadapanku cahaya, dan di atasku cahaya, dan di bawahku cahaya. Ya Allah, kurniakanlah kepadaku cahaya.

Reference: Bukhari: 6316