وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ، إِنَّ صَلَاتِي، وَنُسُكِي، وَمَحْيَايَ، وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ اَللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ، ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ، وَاهْدِنِي لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ، وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا، لَا يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ، وَالْخَيْرُ كُلُّهُ بِيَـدَيْكَ، وَالشَّـرُّ لَيْسَ إِلَيْـكَ، أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ، تَبارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتوبُ إِلَيْكَ

Vəccəhtu vəchiyə lilləzi fətərəs-səmavati vəl-ərdə hənifən və ma ənə minəl-muşrikin...

Üzümü hənif olaraq (tövhidlə) göyləri və yeri Yaradana tutdum və mən müşriklərdən deyiləm. Həqiqətən, mənim namazım da, qurbanım da, həyatım da, ölümüm də aləmlərin Rəbbi Allah üçündür. Onun heç bir şəriki yoxdur. Mənə belə əmr olunub və mən müsəlmanlardanam. Allahım! Sən Hökmdarsan (Məliksən), Səndən başqa ibadətə layiq haqq məbud yoxdur. Sən mənim Rəbbimsən, mən isə Sənin qulunam. Nəfsimə zülm etdim və günahımı etiraf etdim. Bütün günahlarımı bağışla! Çünki günahları Səndən başqa heç kim bağışlaya bilməz. Məni ən gözəl əxlaqa yönəlt! Ən gözəlinə Səndən başqa yönəldən yoxdur. Məni pis əxlaqdan uzaqlaşdır! Pisindən məni Səndən başqa uzaqlaşdıran yoxdur...

Reference: Müslim: 771