اَللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ، ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ، وَاهْدِنِي لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ، وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا، لَا يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إِلاَّ أَنْتَ.

ئەڵڵاهوومە ئەنتەل مەلیکو لا ئیلاهە ئیللا ئەنتە. ئەنتە ڕەببی وە ئەنە عەبدکە... (تا کۆتایی)

خوایە، تۆ پادشایت، هیچ خوایەک نییە جگە لە تۆ. تۆ پەروەردگارمی و من بەندەی تۆم، ستەمم لە خۆم کرد و د دانم بە گوناهمدا نا، لە هەموو گوناهەکانم خۆش ببە... ڕێنماییم بکە بۆ باشترین ڕەوشت... و خراپترین ڕەوشتم لێ دوور بخەرەوە...

Reference: موسلیم: ٧٧١