اَللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ، ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ، وَاهْدِنِي لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ، وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا، لَا يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إِلاَّ أَنْتَ.

Allâhümme entel-melikü lâ ilâhe illâ ente. Ente Rabbî ve ene abdüke, dhalemtü nefsî va'teraftü bi-zenbî fağfirlî zünûbî cemîan innehû lâ yağfiru'z-zünûbe illâ ente. Vahdinî li-ahsani'l-ahlâkı lâ yehdî li-ahsanihâ illâ ente, vasrif annî seyyiehâ lâ yasrifu annî seyyiehâ illâ ente

Allah'ım! Sen Meliksin, Senden başka hak ilah yoktur. Sen Rabbimsin, ben Senin kulunum; kendime zulmettim ve günahımı itiraf ettim; tüm günahlarımı bağışla, zira Senden başka günahları bağışlayan yoktur. Beni en güzel ahlaka yönelt, zira Senden başka kimse en güzel ahlaka yöneltemez; kötü ahlakı benden uzaklaştır, zira Senden başka kimse onu benden uzaklaştıramaz.

Reference: Müslim: 771