عبدالله بن عمر (رضی الله عنه) روایت کرد: یکی از دعاهای پیامبر الله (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) این بود -

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوْذُ بِكَ مِنْ زَوَالِ نِعْمَتِكَ وَتَحَوُّلِ عَافِيَتِكَ وَفُجَاءَةِ نِقْمَتِكَ وَجَمِيعِ سَخَطِكَ

اللهم انی اعوذ بک من زوال نعمتک، و تحول عافیتک، و فجاة نقمتک، و جمیع سخطک

بار الها، من به تو پناه می‌برم از زوال نعمتت، و دگرگونی عافیتت، و ناگهانی بودن انتقامت، و تمام خشمت.

Reference: مسلم: ۲۷۳۹