اَللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ، مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الْأَرْضِ، وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ، أَهْلَ الثَّنَاءِ وَالْمَجْدِ، أَحَقُّ مَا قَالَ الْعَبْدُ، وَكُلُّنَا لَكَ عَبْدٌ، اَللَّهُمَّ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ، وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ، وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ

Allahummə rəbbəna ləkəl-həmd, mil'əs-səmavati və mil'əl-ərd...

Ey Rəbbimiz Allah! Göylər dolusu, yer dolusu və onlardan başqa Sənin istədiyin şeylər dolusu həmd Sənə məxsusdur. Ey Tərif və Şan-şöhrət sahibi! Qulun dediyi – ki biz hamımız Sənin qulunuq – ən doğru söz budur: Allahım! Sənin verdiyinə mane olan, vermədiyini də verən yoxdur. Və (Sənin əzabından qurtarmaqda) var-dövlət sahibinə var-dövləti fayda verməz (Ona yalnız Sənin rəhmətin fayda verər).

Reference: Müslim: 477