اَللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ، مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الْأَرْضِ، وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ، أَهْلَ الثَّنَاءِ وَالْمَجْدِ، أَحَقُّ مَا قَالَ الْعَبْدُ، وَكُلُّنَا لَكَ عَبْدٌ، اَللَّهُمَّ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ، وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ، وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ

اللهم ربنا لک الحمد ملء السماوات و ملء الارض، و ملء ما شئت من شیء بعد، اهل الثناء و المجد، احق ما قال العبد، و کلنا لک عبد. اللهم لا مانع لما اعطیت، و لا معطی لما منعت، و لا ینفع ذا الجد منک الجد

ای الله، پروردگار ما، ستایش مخصوص توست، به اندازه پر شدن تمام آسمان‌ها و تمام زمین، و پر شدن هر آنچه بعد از آن بخواهی (بیافرینی)، ای کسی که سزاوار ستایش و بزرگی هستی، سزاوارترین چیزی که یک بنده می‌گوید - و همه ما بندگان تو هستیم: هیچ کس نمی‌تواند آنچه را تو عطا کرده‌ای بازدارد، و یا آنچه را تو بازداشته‌ای عطا کند، و ثروت هیچ ثروتمندی او را در برابر تو بی‌نیاز نمی‌کند.

Reference: مسلم: ۴۷۷