اَللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيءٍ بَعْدُ أَهْلَ الثَّنَاءِ وَالْمَجْدِ، لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ، وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ، وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ

اللهم ربنا لک الحمد، ملء السماوات و ملء الارض و ما بینهما، و ملء ما شئت من شیء بعد، اهل الثناء و المجد. لا مانع لما اعطیت، و لا معطی لما منعت، و لا ینفع ذا الجد منک الجد

ای الله! پروردگار ما، ستایش مخصوص توست، به اندازه پر شدن آسمان‌ها و زمین و آنچه بین آنهاست، و پر شدن هر آنچه غیر از آنها تو را خشنود سازد. تو سزاوار تمام ستایش و بزرگی هستی. هیچ کس نمی‌تواند آنچه را تو عطا می‌کنی بازدارد، یا آنچه را تو بازمی‌داری عطا کند. و بزرگیِ بزرگ، در برابر تو سودی ندارد.

Reference: مسلم: ۴۷۸