اَللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيءٍ بَعْدُ أَهْلَ الثَّنَاءِ وَالْمَجْدِ، لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ، وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ، وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ

Allaahumma, rabbanaa lakal ‘hamdu, mil-as samawaati wa mil-al ardi wamaa bainahumaa, wa mil-aa maa shi’ta min shayin ba’du, ahlath thanaa’i wal majdi. Laa- maani'a limaa a'taita, walaa mut'ia limaa mana'ta, walaa yanfa'u dhal jaddi minkal jaddu

ئەی خودایە، پەروەردگارمان! ستایش بۆ تۆ، پڕ بە ئاسمانەکان و پڕ بە زەوی و هەرچی لە نێوانیاندایە، و هەرچی تر کە ویستت لەسەر بێت دواتر. تۆ شایەنی ستایش و بەرزی و گەورەییت. هیچ کەس ناتوانێت ڕێگری لەوە بکات کە تۆ دەیبەخشیت، و کەس ناتوانێت ئەوە ببەخشێت کە تۆ ڕێگری لێ دەکەیت، و دەسەڵاتی دەوڵەمەند سوودی نییە لە بەرامبەر تۆدا.

Reference: موسلیم: ٤٧٨