አዒሻ (ረ.ዐ) እንዲህ አሉ፡- አንድ ሌሊት ረሱሉላህን (ሶ.ዐ.ወ) አልጋ ላይ አላገኘኋቸውም። (በጨለማ ውስጥ) ፈለግኳቸው። ከዚያ እጄ የእግራቸውን ተረከዝ ነካ። በሱጁድ ላይ ነበሩ እና እግሮቻቸው ቀጥ ብለው ነበር። እንዲህ ይሉ ነበር፡

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوْذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ، وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ، وَأَعُوْذُ بِكَ مِنْكَ، لَا أُحْصِيْ ثَنَاءً عَلَيْكَ، أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ

አላሁመ ኢኒ አዑዙ ቢሪዳከ ሚን ሰኸጢከ፣ ወ ቢሙአፋቲከ ሚን ኡቁበቲከ ወ አዑዙ ቢከ ሚንከ፣ ላ ኡህሲ ሰናአን አለይከ፣ አንተ ከማ አሰነይተ አላ ነፍሲክ

አላህ ሆይ፣ ከቁጣህ በውዴታህ ጥበቃን እፈልጋለሁ፣ እና ከቅጣትህ በይቅርታህ ጥበቃን እፈልጋለሁ። በአንተ ከአንተ ጥበቃን እፈልጋለሁ። ያንተን ምስጋናዎች መቁጠር አልችልም። አንተ እራስህን እንዳመሰገንክ ነህ።

Reference: ሙስሊም፡ ፬፻፹፮፣ ሰሂህ (አልባኒ)። ቲርሚዚ፡ ፴፭፻፷፮