سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ، وَالْمَلَكُوتِ، وَالْكِبْرِيَاءِ، وَالْعَظَمَةِ

سبحان ذی الجبروت و الملکوت و الکبریاء و العظمة

پاک و منزه است صاحب قدرت، و پادشاهی، و بزرگی، و عظمت. از عوف بن مالک اشجعی (رض) روایت شده است: من همراه رسول الله (ص) به نماز ایستادم؛ ایشان برخاستند و سوره بقره را تلاوت کردند. هنگامی که به آیه‌ای می‌رسیدند که از رحمت سخن می‌گفت، مکث می‌کردند و دعا می‌کردند، و هنگامی که به آیه‌ای می‌رسیدند که از عذاب سخن می‌گفت، مکث می‌کردند و به الله پناه می‌بردند، سپس به رکوع می‌رفتند و به همان اندازه‌ای که ایستاده بودند (در حال تلاوت سوره بقره) مکث می‌کردند. سپس سجده می‌کردند و به همان اندازه‌ای که در رکوع بودند مکث می‌کردند. در سجده می‌گفتند- (دعا در بالا ذکر شده است)

Reference: حسن (آلبانی). ابو داود: ۸۷۳