سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ، وَالْمَلَكُوتِ، وَالْكِبْرِيَاءِ، وَالْعَظَمَةِ

ซุบฮานะ ซิล ญะบะรูติ วัล มะละกูติ วัล กิบรียาอิ วัล อะซะมะห์

มหาบริสุทธิ์แห่งพระองค์ ผู้ทรงอำนาจยิ่ง ผู้ทรงอาณาจักร ผู้ทรงความยิ่งใหญ่ และผู้ทรงเกียรติสูงส่ง รายงานจากเอาฟ์ อิบนุ มาลิก อัล-อัชญะอี (เราะฎิยัลลอฮุ อันฮุ) ว่า ข้าพเจ้ายืนละหมาดพร้อมกับท่านรอซูลุลลอฮ์ (ﷺ) ท่านลุกขึ้นและอ่านซูเราะห์ อัล-บะเกาะเราะห์ (ซูเราะห์ที่ ๒) เมื่อท่านมาถึงอายะห์ที่กล่าวถึงพระเมตตา ท่านหยุดและทำดุอา และเมื่อมาถึงอายะห์ที่กล่าวถึงการลงโทษ ท่านหยุดและขอความคุ้มครองจากอัลลอฮ์ จากนั้นท่านก้มรุกูอ์และหยุดนานเท่ากับเวลาที่ยืน จากนั้นท่านสุญูดและหยุดนานเท่ากับเวลาที่ก้มรุกูอ์ ในสุญูดท่านกล่าว (ดุอาดังที่กล่าวข้างต้น)

Reference: หะซัน (อัลบานี). อบู ดาวูด: ๘๗๓