ረሱሉላህ (ሶ.ዐ.ወ) በተሸሁድ እና በሰላም መካከል በጸሎቱ መጨረሻ እነዚህን ቃላት ይሉ ነበር፡

اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا أَسْرَفْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ

አላሁመግፊር ሊ ማ ቀደምቱ፣ ወ ማ አኽኸርቱ፣ ወ ማ አስራርቱ፣ ወ ማ አእለንቱ፣ ወ ማ አስራፍቱ፣ ወ ማ አንተ አእለሙ ቢሂ ሚኒ። አንተል-ሙቀዲሙ፣ ወ አንተል-ሙአኽኺሩ ላ ኢላሀ ኢላ አንተ

አላህ ሆይ፣ ያስቀደምኩትን እና ያስተላለፍኩትን፣ የደበቅኩትን እና በግልጽ የሰራሁትን፣ ድንበር ያለፍኩበትን፣ እና አንተ ከእኔ በበለጠ የምታውቀውን ማረኝ። አንተ አስቀዳሚ ነህ እና አንተ አቆይ ነህ። ከአንተ በስተቀር ሊመለክ የሚገባው የለም። ከተሸሁድ በኋላ፣ የአላህ መልእክተኛ (ሶ.ዐ.ወ) ሰላም ከማለታቸው በፊት በመጨረሻው ላይ ይህንን ዱዓ ያደርጉ ነበር።

Reference: ሙስሊም፡ ፯፻፸፩