รายงานจากอบู บักร อัซ-ศิดดีก (เราะฎิยัลลอฮุ อันฮุ) ว่า ข้าพเจ้าขอให้ท่านรอซูลุลลอฮ์ (ﷺ) สอนดุอาแก่ข้าพเจ้าเพื่อที่ข้าพเจ้าจะได้วิงวอนต่ออัลลอฮ์ด้วยมันในการละหมาด ท่านบอกให้ข้าพเจ้ากล่าวว่า

اَللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِيْ ظُلْمًا كَثِيْرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِيْ إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

อัลลอฮุมมะ อิน-นี ซอลัมตุ นัฟซี ซุลมัน กะษีรอน วะลา ยัฆฟิรุซ ซุนูบะ อิลลา อันตะ ฟัฆฟิร ลี มัฆฟิรอตัน มิน อินดิกะ วัรฮัมนี อิน-นะกะ อันตัล ฆอฟูรุร เราะฮีม

ข้าแต่อัลลอฮ์ ข้าพเจ้าได้ทำร้ายตัวเองอย่างมาก และไม่มีผู้ใดอภัยโทษบาปได้นอกจากพระองค์ ดังนั้นโปรดประทานการอภัยโทษแก่ข้าพเจ้าจากพระองค์และโปรดเมตตาข้าพเจ้า แท้จริงพระองค์ทรงเป็นผู้อภัยโทษ ผู้ทรงเมตตายิ่ง

Reference: บุคอรี: ๘๓๔