Ebû Bekr es-Sıddîk (ra) şöyle rivayet etmiştir: Resûlullah'tan (ﷺ) bana namazımda Allah'a yalvarmak için bir dua öğretmesini istedim. Bana şöyle söylememi emretti:

اَللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِيْ ظُلْمًا كَثِيْرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِيْ إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

Allâhümme innî zalemtü nefsî zulmen kesîren, ve lâ yağfiruż-żünûbe illâ ente, fağfirlî mağfireten min indike verhamnî inneke entel-Ğafûrur-Rahîm

Allah'ım! Kendime çok büyük zulüm ettim; günahları Senden başkası bağışlamaz. Beni katından bir bağışlamayla bağışla ve bana merhamet et. Şüphesiz Sen Ğafûr ve Rahîm'sin.

Reference: Buhârî: 834