รายงานจากมิซาน อิบนุ อัรดะอ์ (เราะฎิยัลลอฮุ อันฮุ) ว่า ท่านรอซูลุลลอฮ์ (ﷺ) เข้ามาในมัสยิด จากนั้นบุคคลหนึ่งกำลังอ่านตะชะฮฺฮุดใกล้จบการละหมาด เขากล่าวว่า

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ يَا أَللَّهُ بِأَنَّكَ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ، وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ، أَنْ تَغْفِرَ لِي ذُنُوبِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

อัลลอฮุมมะ อิน-นี อัสอะลุกะ ยา อัลลอฮ์ บิอันนะกัล วาฮิดุล อะฮะดุศ ศอมะดุล ลาซี ลัม ยะลิด วะลัม ยูลัด วะลัม ยะกุน ลาฮู กุฟุวัน อะฮัด อัน ตัฆฟิร ลี ซุนูบี อิน-นะกะ อันตัล ฆอฟูรุร เราะฮีม

ข้าแต่อัลลอฮ์ ข้าพเจ้าขอพระองค์ โอ้อัลลอฮ์ พระองค์ทรงเป็นหนึ่งเดียว ผู้ทรงเอกะ ผู้ทรงพึ่งพาได้ ผู้ไม่ทรงให้กำเนิดและไม่ได้ถูกให้กำเนิด และไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนพระองค์ โปรดอภัยโทษบาปของข้าพเจ้า แท้จริงพระองค์ทรงเป็นผู้อภัยโทษ ผู้ทรงเมตตายิ่ง หลังได้ยินดุอาของเขา ท่านรอซูลุลลอฮ์ (ﷺ) กล่าวสามครั้งว่า เขาได้รับการอภัยโทษแล้ว

Reference: เศาะฮีฮ์ (อัลบานี). นะซาอี: ๑๓๐๑