Mihcan b. el-Edrâ' (ra) şöyle rivayet etmiştir: Resûlullah (ﷺ) mescide girdi. O sırada bir kişi namazın sonunda teşehhüd okuyordu. Şöyle diyordu:

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ يَا أَللَّهُ بِأَنَّكَ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ، وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ، أَنْ تَغْفِرَ لِي ذُنُوبِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

Allâhümme innî es'elüke yâ Allâhu bi-ennekel-Vâhidul-Ehadüs-Samedüllezî, lem yelid ve lem yûled, ve lem yekun lehû küfüven ehad, en tağfirali zünûbî inneke Entel-Ğafûrur-Rahîm

Allah'ım! Senden istiyorum. Ey Allah! Sen Bir'sin, Tek'sin, hiçbir şeye muhtaç olmayan Samed'sin; doğurmamış ve doğurulmamışsın, hiçbir şey Sana denk değildir. Günahlarımı bağışla; şüphesiz Sen Ğafûr ve Rahîm'sin. Duayı işiten Resûlullah (ﷺ) üç kez şöyle buyurdu: 'O bağışlandı.'

Reference: Sahîh (Elbânî). Nesâî: 1301