عن انس بن مالک (رض) گفت: من با رسول الله (ص) نشسته بودم و مردی ایستاده بود و نماز می‌خواند. هنگامی که رکوع و سجده کرد و تشهد خواند، دعا کرد و در دعایش گفت:

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ لَا إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ الْمَنَّانُ، بَدِيعُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ، يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ إِنِّي أَسْأَلُكَ

اللهم انی اسألک بان لک الحمد لا اله الا انت المنان، بدیع السماوات و الارض یا ذاالجلال و الاکرام، یا حی یا قیوم، انی اسألک

ای الله، من از تو درخواست می‌کنم زیرا ستایش مخصوص توست، هیچ معبودی جز تو نیست، تو بسیار بخشنده‌ای. پدیدآورنده آسمان‌ها و زمین، ای صاحب جلال و بزرگواری، ای زنده، ای پاینده و نگهدارنده همه چیز. من از تو درخواست می‌کنم پیامبر (ص) فرمودند: «آیا می‌دانید او با چه چیزی دعا کرد؟» گفتند: «الله و رسولش بهتر می‌دانند.» ایشان (ص) فرمودند: «سوگند به کسی که جانم در دست اوست، او الله را با اسم اعظمش خواند، که اگر با آن خوانده شود پاسخ می‌دهد، و اگر با آن درخواست شود عطا می‌کند.»

Reference: صحیح (آلبانی). نسایی: ۱۳۰۰