اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ، الْمَنَّانُ، يَا بَدِيعَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ، يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَأَعُوْذُ بِكَ مِنَ النَّارِ

Allâhümme innî es'elüke bi-enne lekel-hamde lâ ilâhe illâ Ente vahdeke lâ şerîke leke, el-Mennânü, yâ Bedîas-semâvâti vel-ardı yâ Zel-celâli vel-ikrâm, yâ Hayyü yâ Kayyûm innî es'elükel-cennete ve eûzü bike minen-nâr

Allah'ım! Senden istiyorum; zira tüm hamd Sanadır, Senden başka ilah yoktur, tek başınasın, ortaksızsın, Mennân'sın. Ey göklerin ve yerin Bedî'i! Ey Celâl ve ikram sahibi! Ey Hayy! Ey Kayyûm! Senden Cenneti istiyorum ve Ateş'ten Sana sığınırım.

Reference: Sahîh (Elbânî). Ebû Dâvûd: 1493-1495