لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيْكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيْرٌ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَلَا نَعْبُدُ إِلَّا إِيَّاهُ لَهُ النِّعْمَةُ وَلَهُ الْفَضْلُ وَلَهُ الثَّنَاءُ الْحَسَنُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُوْنَ

لا اله الا الله وحده لا شریک له، له الملک و له الحمد و هو علی کل شیء قدیر، لا حول و لا قوة الا بالله، لا اله الا الله، و لا نعبد الا ایاه، له النعمة و له الفضل و له الثناء الحسن، لا اله الا الله، مخلصین له الدین و لو کره الکافرون

هیچ معبودی جز الله نیست، یگانه است و شریکی ندارد، پادشاهی و ستایش از آن اوست و او بر هر چیزی تواناست، هیچ نیرو و توانی نیست مگر به یاری الله. هیچ معبودی جز الله نیست و ما جز او را نمی‌پرستیم. نعمت و فضل و ستایش نیکو از آن اوست. هیچ معبودی جز الله نیست و ما دین خود را برای او خالص می‌کنیم هرچند کافران نپسندند. عبدالله بن زبیر (رض) خود این دعا را بعد از هر سلام می‌خواند و می‌گفت: پیامبر (ص) این دعا را بعد از هر نماز می‌خواندند.

Reference: مسلم: ۵۹۴