ساەوبان (ڕەزای خوای لێبێت) دەگێڕێتەوە: کاتێک پێغەمبەری خودا (ﷺ) نوێژەکەی تەواو دەکرد، سێ جار داوای لێخۆشبوونی دەکرد و دەیفەرموو:

اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذُنُوْبِي وَخَطَايَايَ كُلَّهَا اَللَّهُمَّ أَنْعِشْنِيْ وَاجْبُرْنِيْ وَاهْدِنيْ لِصَالِحِ الْأَعْمَالِ وَالْأَخْلَاقِ فَإِنَّهُ لَا يَهْدِيْ لِصَالِحِهَا وَلَا يَصْرِفُ سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ

اللھوممە ئەنتەس سەلام وە مینکەس سەلام، تەبارەکتە یا زەلجەلالی وەلیکرام

ئەی خودایە، تۆ سەلامیت و سەلام لە تۆوەیە، پیرۆزیت ئەی خاوەنی شکۆ و ڕێز.

Reference: حەسەن (ئەلبانی). سەحیحولجامع: ١٢٦٦