اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذُنُوْبِي وَخَطَايَايَ كُلَّهَا اَللَّهُمَّ أَنْعِشْنِيْ وَاجْبُرْنِيْ وَاهْدِنيْ لِصَالِحِ الْأَعْمَالِ وَالْأَخْلَاقِ فَإِنَّهُ لَا يَهْدِيْ لِصَالِحِهَا وَلَا يَصْرِفُ سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ

อัลลอฮุมมัฆฟิร ลี ซุนูบี วะคอฏอยายะ กุลลฮา อัลลอฮุมมะ อัน-อิชนี วัจ์บุรนี วัฮ์ดินี ลิศอลิฮิล อะอ์มาลิ วัล อัคลาก ฟะอิน-นะฮู ลา ยะฮ์ดี ลิศอลิฮิฮา วะลา ยัศริฟุ ซัยยิอะฮา อิลลา อันตะ

ยา อัลลอฮ์ โปรดอภัยโทษความผิดพลาดและบาปทั้งหมดของข้าพเจ้า ยา อัลลอฮ์ โปรดดลใจข้าพเจ้าและทำให้ข้าพเจ้าเชื่อฟัง นำข้าพเจ้าสู่การกระทำที่ดีและมารยาทที่ดี เพราะไม่มีผู้ใดนำทางสู่สิ่งที่ดีและขับไล่สิ่งที่ไม่ดีออกไปได้นอกจากพระองค์ อบู อุมามะห์ (เราะฎิยัลลอฮุ อันฮุ) และอบู อัยยูบ (เราะฎิยัลลอฮุ อันฮุ) กล่าวว่า เมื่อข้าพเจ้าไปหาท่านนบี (ﷺ) ของท่านในการละหมาดฟัรฎ์หรือนาฟิลใดๆ ข้าพเจ้าได้ยินท่านกล่าวสองสิ่งนี้ขณะหันหรือลุกขึ้นตอนท้ายของการละหมาด

Reference: หะซัน (อัลบานี). เศาะฮีฮ์ อัล-ญามิอ์: ๑๒๖๖