ท่านรอซูลุลลอฮ์ (ﷺ) มักกล่าวสิ่งนี้ตอนท้ายของการละหมาดวิตรฺ

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوْذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ، وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ، وَأَعُــوذُ بِكَ مِنْكَ، لَا أُحْصِيْ ثَنَاءً عَلَيْكَ، أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ

อัลลอฮุมมะ อิน-นี อะอูซุ บิริฎอกะ มิน ซะคอฏิก วะบิมุอาฟาติกะ มิน อุกูบาติก วะอะอูซุ บิกะ มินกะ ลา อุฮ์ซี ษะนาอัน อะลัยกะ อันตะ กะมา อัษนัยตะ อะลา นัฟซิก

ข้าแต่อัลลอฮ์ ข้าพเจ้าขอความคุ้มครองด้วยความพอพระทัยของพระองค์จากความกริ้วของพระองค์ ข้าพเจ้าขอความคุ้มครองในการอภัยโทษของพระองค์จากการลงโทษของพระองค์ ข้าพเจ้าขอความคุ้มครองในพระองค์จากพระองค์ ข้าพเจ้าไม่อาจนับการสรรเสริญพระองค์ได้ พระองค์คือดังที่พระองค์ได้ทรงสรรเสริญพระองค์เอง อะลี (เราะฎิยัลลอฮุ อันฮุ) กล่าวว่า ท่านรอซูลุลลอฮ์ (ﷺ) มักกล่าวคำพูดเหล่านี้ตอนท้ายของการละหมาดวิตรฺ ไม่ได้ระบุชัดเจนว่าก่อนหรือหลังซะลาม ดังนั้นผู้ศรัทธาสามารถอ่านดุอานี้ตอนท้ายของละหมาดวิตรฺก่อนหรือหลังซะลามก็ได้

Reference: เศาะฮีฮ์. อบู ดาวูด: ๑๔๒๗