Resûlullah (ﷺ) vitir namazının sonuna doğru şöyle derdi:

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوْذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ، وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ، وَأَعُــوذُ بِكَ مِنْكَ، لَا أُحْصِيْ ثَنَاءً عَلَيْكَ، أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ

Allâhümme innî eûzü biridâke min sahâtike, ve bimuâfâtike min ukûbetike ve eûzü bike mink, lâ uhsî senâen aleyke Ente kemâ esneyte alâ nefsik

Allah'ım! Gazabından rızana sığınırım, cezandan affına sığınırım ve Senden Sana sığınırım. Seni hakkıyla övemem; Sen Zâtını övdüğün gibisin. Alî (ra) şöyle demiştir: Resûlullah (ﷺ) bu kelimeleri vitir namazının sonunda söylerdi. Vitir namazının sonu burada selamdan önce mi sonra mı olduğu açıkça belirtilmemiştir. Bu nedenle mümin bu duayı vitir namazının sonunda selamdan önce veya selamdan sonra okuyabilir.

Reference: Sahîh. Ebû Dâvûd: 1427