ท่านรอซูลุลลอฮ์ (ﷺ) มักอ่านซูเราะห์สามซูเราะห์ในการละหมาดวิตรฺ ได้แก่ ซูเราะห์ อัล-อะอ์ลา

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ﴿١﴾ الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿٢﴾ وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ ﴿٣﴾ وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَىٰ ﴿٤﴾ فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَىٰ ﴿٥﴾ سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰ ﴿٦﴾ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ﴿٧﴾ وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ﴿٨﴾ فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّكْرَىٰ ﴿٩﴾ سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ ﴿١٠﴾ وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى ﴿١١﴾ الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَىٰ ﴿١٢﴾ ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ﴿١٣﴾ قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ﴿١٤﴾ وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىٰ ﴿١٥﴾ بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ﴿١٦﴾ وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ ﴿١٧﴾ إِنَّ هَٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ ﴿١٨﴾ صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ ﴿١٩﴾

บิสมิลลาฮิร เราะห์มานิร เราะฮีม (๑) กุล ฮุวัลลอฮุ อะฮัด (๒) อัลลอฮุศ ศอมัด (๓) ลัม ยะลิด วะลัม ยูลัด (๔) วะลัม ยะกุน ลาฮู กุฟุวัน อะฮัด

(๑) จงยกย่องพระนามของพระเจ้าของเจ้า ผู้ทรงสูงส่งที่สุด (๒) ผู้ทรงสร้างและทรงกำหนดสัดส่วน (๓) และผู้ทรงกำหนดและทรงนำทาง (๔) และผู้ทรงให้เกิดทุ่งหญ้า (๕) และทรงทำให้มันกลายเป็นหญ้าแห้งสีดำ (๖) เราจะทำให้เจ้าอ่าน โอ้มุฮัมมัด และเจ้าจะไม่ลืม (๗) นอกจากสิ่งที่อัลลอฮ์จะทรงประสงค์ แท้จริงพระองค์ทรงรู้สิ่งที่ประกาศและที่ซ่อนเร้น (๘) และเราจะทำให้เจ้าสะดวกสู่ความง่าย (๙) ดังนั้นจงเตือนสติ หากการเตือนสตินั้นจะเป็นประโยชน์ (๑๐) ผู้ที่เกรงกลัวอัลลอฮ์จะได้รับการเตือนสติ (๑๑) แต่ผู้ที่โชคร้ายจะหลีกเลี่ยงมัน (๑๒) ผู้ที่จะเข้าและเผาไหม้ในนรกที่ยิ่งใหญ่ที่สุด (๑๓) ไม่ตายในนั้นและไม่มีชีวิต (๑๔) แท้จริงผู้ที่ชำระจิตใจให้บริสุทธิ์ประสบความสำเร็จ (๑๕) และกล่าวถึงพระนามของพระเจ้าของตนและละหมาด (๑๖) แต่พวกเจ้าชอบชีวิตโลกนี้ (๑๗) ขณะที่อาคิเราะห์ดีกว่าและยั่งยืนกว่า (๑๘) แท้จริงสิ่งนี้มีอยู่ในคัมภีร์เดิม (๑๙) คัมภีร์ของอิบรอฮีมและมูซา (ซูเราะห์ อัล-อะอ์ลา ๘๗: ๑-๑๙)

Reference: เศาะฮีฮ์ (อัลบานี). อบู ดาวูด: ๑๔๒๓