اَللَّهُمَّ اهْدِنِيْ فِيمَنْ هَدَيْتَ، وَعَافِنِيْ فِيمَنْ عَافَيْتَ، وَتَوَلَّنِي فِيمَنْ تَوَلَّيْتَ وَبَارِكْ لِي فِيمَا أَعْطَيْتَ وَقِنِيْ شَرَّ مَا قَضَيْتَ فَإِنَّكَ تَقْضِيْ وَلَا يُقْضَى عَلَيْكَ وَإِنَّهُ لَا يَذِلُّ مَنْ وَالَيْتَ، وَلَا يَعِزُّ مَنْ عَادَيْتَ تَبارَكْتَ رَبَّنَا وَتَعَالَيْتَ

Allahum-mahdinee feeman hadayta, wa 'aafinee feeman 'aafayta, wa tawallanee feeman tawallayta, wa baarik lee feemaa 'a'atayta, wa qinee sharra maa qadhayta, fa'innaka taqdhee wa laa yuqdhaa 'alayka, wa 'innahu laa yathillu man waalayta, wa laa ya 'izzu man 'aadayta, tabaarakta Rabbanaa wa ta'aalayta

Ya Allah, Ka shiryar da ni tare da waɗanda Ka shiryar, kuma Ka ƙarfafa ni tare da waɗanda Ka ba ƙarfi. Ka karɓe ni a cikin kulawarKa tare da waɗanda Ka karɓa a cikin kulawarKa. Ka yi mini albarka a cikin abin da Ka ba ni. Ka kare ni daga sharrin abin da Ka ƙaddara. Lallai, Kai ne ke hukunci kuma ba a hukunci a kanKa, kuma babu wanda Ka damƙa ga kulawarKa da zai wulakanta kuma babu wanda Ka riƙe a matsayin maƙiyi da zai ɗana ɗaukaka. Albarka ta tabbata a gare Ka, Ubangijinmu, da Ɗaukaka.

Reference: Sahih (Albani). Abu Dawud: 1425