اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيْرُكَ بِعِلْمِكَ، وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ الْعَظِيمِ فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلَا أَقْدِرُ وَتَعْلَمُ وَلَا أَعْلَمُ وَأَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ اَللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ (وَيُسَمِّي حَاجَتَهُ) خَيْرٌ لِي فِي دِيْنِيْ وَمَعَاشِيْ وَعَاقِبَةِ أَمْرِيْ، فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي ثُمَّ بَارِكْ لِي فِيهِ. [اَللَّهُمَّ] وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ شَرٌّ لِي فِي دِيْنِيْ وَمَعَاشِيْ وَعَاقِبَةِ أَمْرِيْ فَاصْرِفْهُ عَنِّي وَاصْرِفْنِي عَنْهُ وَاقْدُرْ لِيَ الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ ثُمَّ أَرْضِنِيْ بِهِ

اللهم انی استخیرک بعلمک، و استقدرک بقدرتک، و اسالک من فضلک العظیم فانک تقدر و لا اقدر، و تعلم و لا اعلم، و انت علام الغیوب. اللهم، ان کنت تعلم ان هذا الامر خیر لی فی دینی و معاشی و عاقبة امری، فاقدره لی و یسره لی ثم بارک لی فیه، (اللهم) و ان کنت تعلم ان هذا الامر شر لی فی دینی و معاشی و عاقبة امری فاصرفه عنی و اصرفنی عنه. و اقدر لی الخیر حیث کان ثم ارضنی به

ای الله! من از تو هدایت می‌خواهم به واسطه علمت، و از تو قدرت می‌خواهم به واسطه قدرتت، و از تو فضل عظیمت را مسألت دارم. چرا که تو توانایی و من ناتوانم، و تو می‌دانی و من نمی‌دانم، و تو دانای غیب‌هایی. ای الله! اگر می‌دانی که این کار برای دین من و زندگی من و عاقبت کارم خیر است، پس آن را برایم مقدر کن و برایم آسان گردان و سپس در آن برایم برکت قرار ده. (ای الله) و اگر می‌دانی که این کار برای من در دین و زندگی و عاقبت کارم شر است، پس آن را از من دور کن و مرا از آن دور گردان. و خیر را هر جا که هست برایم مقدر نما و سپس مرا به آن راضی گردان. از جابر بن عبدالله (رض) روایت است که گفت: پیامبر (ص) به ما دستور می‌دادند که در تمام امور خود دعای استخاره بخوانیم، همانطور که سوره‌ای از قرآن را به ما می‌آموختند. ایشان می‌فرمودند: «هرگاه یکی از شما قصد کاری کرد، باید دو رکعت نماز نفل بخواند و بعد از آن باید دعا کند: (دعای ذکر شده در بالا)»

Reference: البخاری ۷/۱۶۲، شماره ۱۱۶۲، ۷۳۹۰