Yezîd b. Rükâne b. Muttalib (ra)'dan rivayet edilmiştir: Resûlullah (ﷺ) cenaze namazı kıldığında şöyle buyururdu:

اَللَّهُمَّ عَبْدُكَ وَابْنُ أَمَتِكَ اِحْتَاجَ إِلَى رَحْمَتِكَ، وَأَنْتَ غَنِيٌّ عَنْ عَذَابِهِ، إِنْ كَانَ مُحْسِنًا فَزِدْ فِي حَسَنَاتِهِ، وَإِنْ كَانَ مُسِيئًا فَتَجَاوَزْ عَنْهُ

Allâhümme abdüke vebnu emetike ihtâce ilâ rahmetike, ve ente ğaniyyün an azâbihî, in kâne muhsinen fezid fî hasenâtihî, ve in kâne müsîen fetecâvez anh

Allah'ım! Bu kişi senin erkek ve kadın kullarından birinin oğludur; senin rahmetine muhtaçtır. Sen ise onun azabına muhtaç değilsin. Eğer iyilik sahibi biriyse iyiliklerini artır; eğer günahkâr biriyse onu affet.

Reference: Sahîh (Elbânî). el-Hâkim: 1/359